3 βήματα για να διαχειριστούμε ένα παιδί που ξεσπάει σε δημόσιο χώρο

3 βήματα για να διαχειριστούμε ένα παιδί που ξεσπάει σε δημόσιο χώρο

Οι περισσότεροι – αν όχι όλοι- γονείς έχουν βρεθεί για τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους αντιμέτωποι με κάποιο ξέσπασμα του παιδιού τους σε δημόσιο χώρο, νιώθοντας αμηχανία ή ντροπή. Το να ουρλιάζει, να κυλιέται στο πάτωμα ή να χτυπάει ένα μικρό παιδί δεν είναι και το πιο ευχάριστο θέαμα, ειδικό αν αυτό το παιδί είναι δικό μας και δεν ξέρουμε πώς να το ηρεμήσουμε.

Κάτι βασικό που πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας είναι το ότι το παιδί μας εκείνη τη στιγμή αυτό που πραγματικά κάνει είναι ότι προσπαθεί να επικοινωνήσει μία ανάγκη του, να εκφράσει κάτι που δεν μπορεί ή δεν ξέρει να εκφράσει με κάποιο άλλο τρόπο. Ένα ξέσπασμα παιδιού δεν στοχεύει στο μας κάνει να νιώσουμε άσχημα αλλά στο να μας δείξει ότι υπάρχει μία ανάγκη, και βασική λύση είναι το αναγνωρίσουμε την ανάγκη αυτή.

 

  1. Γι’ αυτό, είναι πολύ σημαντικό όχι μόνο να παραμείνουμε ψύχραιμοι αλλά και να αφουγκραστούμε ποια ανάγκη θέλει να επικοινωνήσει το παιδί μας, πίσω από αυτή την αρνητική συμπεριφορά. Φράσεις όπως «Αγάπη μου, λυπάμαι που έχεις αναστατωθεί. Τι έγινε;» ή «Νιώθεις πολύ αναστατωμένος/η αυτή τη στιγμή, σε καταλαβαίνω, τι είναι αυτό που θέλεις, δεν έχω καταλάβει ακόμη, εξήγησέ μου» «Θα μπορούσες να μου πεις τι συνέβη;». Κάποιες φορές είναι πιο απλά τα πράγματα από ότι νομίζουμε. Είναι πολύ βοηθητικό στη σχέση μας με το παιδί μας να δείξουμε ότι μπορούμε να βρούμε λύσεις αν μας μιλήσει, ώστε να ανταποκριθούμε στην ανάγκη του και ότι μέσω ακραίων συμπεριφορών δεν μπορούμε να το καταλάβουμε, η φράση «όσο φωνάζεις, δεν μπορώ να σε ακούσω» ή «έτσι δεν μπορώ να καταλάβω τι μου λες» , είναι βοηθητικές.
  2. Αποφεύγουμε απαξιωτικές, επικριτικές φράσεις όπως «Μην κλαις», «Δεν έγινε και τίποτα», «Ντροπή σου», «Μας βλέπουν», «Όχι εδώ», «Δεν υπάρχει κανένας λόγος να κάνεις έτσι», «Μας κάνεις ρεζίλι», «Δεν υπάρχει λόγος για δράματα» κ.α. Όσο και αν είναι δύσκολο να μην πούμε κάποια πράγματα, είναι σίγουρα βοηθητικό να γνωρίζουμε ότι κάποια λόγια όχι μόνο δεν βοηθούν αλλά ρίχνουν λάδι στη φωτιά.
  3. Επιδιώκουμε σωματική επαφή, ειδικά όταν πρόκειται για μικρότερα παιδιά το να τα πάρουμε αγκαλιά είναι ένας τρόπος να τα ηρεμήσουμε. Φυσικά η αγκαλιά μας είναι κάτι που δίνουμε απλόχερα και όχι μόνο σε τέτοιες ακραίες στιγμές, γιατί ο τρόπος αυτός θα παγιωθεί, αν κερδίζει μόνο τότε την προσοχή μας ή την αγκαλιά μας.

 

Τέλος, είναι πολύ σημαντικό να κρατάμε μία σταθερή γραμμή συμπεριφοράς ως προς πιθανά ξεσπάσματα και κυρίως κοινή γραμμή, από τα άτομα που φροντίζουν το παιδί.

ksespasmata paidiou

 



Το psygrams.com σέβεται την ιδιωτικότητά σας

Επιβεβαιώστε εάν αποδέχεστε την παρακολούθηση του Google Analytics. Μπορείτε επίσης να απορρίψετε την παρακολούθηση, ώστε να μπορείτε να συνεχίσετε να επισκέπτεστε τον ιστότοπό μας χωρίς να αποστέλλονται δεδομένα στο Google Analytics.