Εκδικητική παιδοκτονία: ένα αδιανόητο έγκλημα

Εκδικητική παιδοκτονία: ένα αδιανόητο έγκλημα

Η εκδικητική παιδοκτονία συντελείται όταν ένας γονέας δολοφονεί ένα ή περισσότερα από τα παιδιά του για να προκαλέσει συναισθηματικό πόνο και δυστυχία στον έτερο βιολογικό γονέα, είτε πρόκειται για νυν ή για πρώην σύντροφο.

Στη μυθολογία και σε άλλες ιστορικές πηγές υπάρχουν συχνές αναφορές στην εκδίκηση ως κίνητρο παιδοκτονίας και αυτές οι δολοφονίες έχουν αναφερθεί ως δολοφονίες του “συμπλέγματος της Μήδειας”. Ο όρος αυτός προέρχεται από την αρχαία ελληνική τραγωδία Μήδεια του Ευριπίδη (που πρωτοπαρουσιάστηκε το 431 π.χ.). Η Μήδεια δολοφόνησε δύο από τα παιδιά της σε μια πράξη εκδίκησης κατά του συζύγου της Ιάσονα, ο οποίος, αφού έλαβε τη βοήθεια της Μήδειας για την απόκτηση του Χρυσόμαλλου Δέρατος, την εγκατέλειψε για να παντρευτεί τη Γλαύκη, την κόρη του βασιλιά Κρέοντα.

Ο Resnick (1969), με βάση τη βιβλιογραφική του ανασκόπηση πάνω από 50 χρόνια πριν, διαπίστωσε ότι το 4% των παιδοκτονιών είχε ως κίνητρο την εκδίκηση. Μία πιο σύγχρονη μελέτη (Brown et al., 2019) για τις παιδοκτονίες στην Αυστραλία αυξάνει το ποσοστό των εκδικητικών παιδοκτονιών στο 9% του συνόλου των παιδοκτονιών.

Οι δολοφονίες αυτού του τύπου αποτελούν το αποτέλεσμα ανεπαρκούς διαχείρισης συναισθημάτων απόρριψης, θυμού ή υποτίμησης. Σε κάποιες περιπτώσεις οι δράστες αναφέρουν ότι η τέλεση της παιδοκτονίας θα βοηθούσε στην αποκατάσταση της ακεραιότητας, της αυτοεκτίμησης ή της τιμής τους (Myers 2019). Οι δυσκολίες στις σχέσεις, συμπεριλαμβανομένου του χωρισμού/διαζυγίου και της πραγματικής ή πιθαναλογούμενης απιστίας, αποτελούν τους πιο συνηθισμένους παράγοντες για την αγανάκτηση και την οργή που οδηγούν στην επιθυμία για εκδίκηση (Wilczynski, 1995). Η απειλή του χωρισμού με όλα τα συμπαρομαρτούντα, μοναξιά, απώλεια κοινωνικής θέσης, οικονομική δυσχέρεια ενεργοποιεί τον φόβο της εγκατάλειψης και αποτελεί τον κύριο επιβαρυντικό παράγοντα, για να καταλυθούν οι αναστολές, στο μυαλό ενός δράστη, του οποίου η προσωπικότητα κινείται στο φάσμα των αντικοινωνικών διαταραχών προσωπικότητας που τις  χαρακτηρίζει η ανικανότητα του ατόμου να είναι ενσυναισθητικό ή να βιώσει τύψεις.

Η πιο συνηθισμένη μέθοδος που χρησιμοποιείται για την επίτευξη του θανάτου είναι η ασφυξία με διάφορες μορφές όπως παρεμπόδιση αεραγωγών, στραγγαλισμός, πνιγμός ή δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα. Σε πολλές περιπτώσεις οι γονείς ναρκώνουν αρχικά τα παιδιά με κάποιο συνταγογραφούμενο φάρμακο σε μία προσπάθεια να μειωθεί ο πόνος που συνεπάγεται η θανάτωση από τον γονέα. Όταν χρησιμοποιείται όπλο τις περισσότερες φορές το παιδί πυροβολείται στο πίσω μέρος του κεφαλιού ή όταν κοιμάται έτσι ώστε να μην έχει επίγνωση της μοίρας τους.

Ο πιο συχνός λόγος για την εκδικητική παιδοκτονία είναι η εγκατάλειψη ή απόρριψη του δράστη από τον/τη σύντροφό του. Πριν την τελική πράξη στο μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων έχει προηγηθεί ξεκάθαρη απειλή, η οποία όμως σπάνια λαμβάνεται σοβαρά υπ΄όψιν. Ένας άλλος λόγος για την επιδίωξη εκδίκησης στηρίζεται στην πεποίθηση ότι ο/η σύντροφός είναι άπιστος ή έχει προχωρήσει τη ζωή του μ΄έναν άλλο σύντροφο μετά το διαζύγιο. Η έντονη διαμάχη για την επιμέλεια των παιδιών και η ρύθμιση της επικοινωνίας αποτελεί κίνητρο για κάποιους δράστες και τέλος κάποιοι καταλήγουν στο αποτρόπαιο αυτό έγκλημα μετά από μία μεγάλη περίοδο διαμάχης και συγκρούσεων για το μοίρασμα της περιουσίας.

Η πιθανότητα εκδικητικής παιδοκτονίας αυξάνεται σημαντικά όταν υπάρχει ιστορικό ενδοοικογενειακής βίας, έντονη ζήλεια ή έντονα συγκρουσιακό διαζύγιο. Από όλες τις έρευνες που έχουν διερευνήσει το θέμα προκύπτει ένα συμπέρασμα το οποίο πρέπει ληφθεί σοβαρά υπ΄όψιν: καμία απειλή δεν πρέπει να υποτιμάται.



Το psygrams.com σέβεται την ιδιωτικότητά σας

Επιβεβαιώστε εάν αποδέχεστε την παρακολούθηση του Google Analytics. Μπορείτε επίσης να απορρίψετε την παρακολούθηση, ώστε να μπορείτε να συνεχίσετε να επισκέπτεστε τον ιστότοπό μας χωρίς να αποστέλλονται δεδομένα στο Google Analytics.